العربیه| چهارشنبه|24 مرداد 1397|03 ذی الحجه 1439
تعداد بازديد:573

تفسير مقارن آيه «اتَخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهيمَ مُصَلًي» / محمد فاكر ميبدي

تاريخ انتشار:03/07/1393
نوشته محمد فاكر ميبدي، فصلنامه مطالعات تفسيري، شماره ۱۷، بهار ۱۳۹۳
 
چكيده
مقام ابراهيم در آيه شريفه «اتَخِذُوا مِنْ مَقام ِ إ ِبْراهيمَ مُصَلًي» از موضوعات بحث برانگيز ميان مفسران فريقين است. تفسير اين آيه نقش عملي و فقهي به عنوان مصلاي نماز طواف و محدوده طواف در حج و عمره دارد. در تفسير مقام ابراهيم و تعيين جايگاه آن بيش از شش ديدگاه تفسيري ارائه شده است كه راي مورد نظر، مقام سنگي و حَجَري است. در نتيجه جايگاه مقام ابراهيم جزيي از بيت و حرم است. اين ديدگاه با قواعد ادبي، ضوابط تفسيري و موازين فقهي هماهنگ است و روش تفسير قرآن به قرآن، تبيين مجمل قرآن و ارجاع متشابه به محكم نيز مويد آن است. قرآن با تعبير «اتَخِذُوا» كه فعل امر و خطاب به امت اسلام است اين معنا را القاء مي‌كند كه در شريعت محمديه، محل اين سنگ بايد به عنوان مصلاي نماز طواف واجب قرار گيرد. هر چند بر اساس گزارش‌هاي تاريخي و روايي جاي اصلي مقام، از مكان عصر نبوي تغيير كرده است، اما با تقرير روايات اهل بيت^ به ويژه روايت رضوي× جايگاه فعلي تاييد شده است و نمازگزار در نماز طواف بايد به گونه‌اي بايستد كه مقام بين او و كعبه قرار گيرد. 
كليدواژگان: آيه ۱۲۵ بقره، تفسير فقهي، مقام ابراهيم، مناسك حج، نماز طواف